“Ποτέ δεν την είδαμε δει έγκυο, δεν είχαμε υποψιαστεί κάτι. Όλο αυτό το διάστημα ήταν με εμάς μια χαρά άνετη, σα να μην είχε τίποτα. Και μου στέλνει εμένα δυο μέρες πριν πριν δω εγώ στις ειδήσεις για το τι έχει γίνει μου στέλνει μήνυμα και μου λέει ότι έχει γεννήσει. Έτσι, στο άκυρο δηλαδή. Μας έλεγε πριν βέβαια από παλιά, μας έλεγε ότι είναι έγκυος και τέτοια, αλλά όλοι πιστεύαμε ότι το κάνει για...
Θα μπορούσε να είναι Έκθεση μαθητή σε κάποιο σχολείο.. Σαν σήμερα, στις 25 Μαρτίου 1940, ο κύριος Παλαιός Πατρών Γερμανός, που ήταν Γερμανός απ’ την Πάτρα, μαζί με τη γυναίκα του, την κυρία Μέρκελ, κάνανε επανάσταση κατά των Ιταλών κατακτητών. Τότε, όλοι οι αγωνιστές, εκτός απ’τα λαμόγια, πολέμησαν για την πατρίδα. Εμένα πιο πολύ μ’ αρέσει ο κύριος Κολοκοτρώνης, αν και μετά την επανάσταση μπήκε στη φυλακή, σαν τον κύριο Τσοχατζόπουλο, γιατί έβαλε χέρι στην...
(Οι γραμμές που ακολουθούν είναι ιδιαίτερα σκληρές για σανοφάγους, πνευματικά αρτηριοσκληρωτικούς, ψυχικά πωρωμένους και βιαστές αλήθειας και κοινής λογικής.) Πέρσι τον Μάιο ο Σάββας προχωρούσε στους δρόμους της Αθήνας. Είχε έρθει για ένα Σαββατοκύριακο απ’ τη Θεσσαλονίκη (μου μεγάλη φτωχομάνα) και περιδιάβαινε χαρούμενος κάτω απ’ τον ανοιξιάτικο αθηναϊκό ήλιο. Όλα κυλούσαν όμορφα, μέχρι που σε μια διασταύρωση, την οποία πέρασε νόμιμα, με πράσινο για τους πεζούς, ένα αυτοκίνητο πέρασε με κόκκινο και τον χτύπησε. Ευτυχώς...
Αν και οι περισσότερες “Καθαρές Δευτέρες” ( κατ’ ευφημισμόν καθαρές, αφού γινόμασταν χάλια) είναι συνυφασμένες με το πέταγμα του χαρταετού σε οικογενειακές αποδράσεις σε μη-αστικούς χώρους, γεμάτους φως και φύση, εντούτοις κάποια απ’ αυτές -κάπου εκεί στα μαγικά 80’s- ήταν λίγο πιο έντονη στη μνήμη και πιο προσωπική, όσο προσωπική μπορεί να είναι η δράση ενός δεκάχρονου παιδιού στην επαρχία της εποχής. Η ιστορία αρχίζει κάπου εκεί πίσω απ’ το ηρωικό 5ο Λύκειο (τότε 5ο...
2018 μ. Χ. Όλη η υφήλιος αναγνώρισε τα Σκόπια με το όνομα “Μακεδονία” (ακόμη και οι 2 Ύπατοι, ο Τσίπριους και ο Καμμένιους). Όλη; Όχι..!! Ένα μικρό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας αντιστέκεται και θ’ αντιστέκεται για πάντα στους παραχαράκτες (και μελλοντικούς εισβολείς). Μικροί θύλακες αντίστασης τα σχολεία. Και σ’ ένα απ’ αυτά ο παρακάτω διάλογος: -Δάσκαλος: αμέσως μετά τη μάχη στα Γαυγάμηλα, ο Αλέξανδρος και οι υπόλοιποι Έλληνες κατευθύνθηκαν προς… -Μαθητής: κύριε, ο Μέγας Αλέξανδρος...
Αυτό με τους γείτονες έχει παραγίνει..!!! Ακούς τον Ερντογάν, δεν του αρέσει, λέει, η συνθήκη της Λωζάνης (θα μπορούσαμε να δούμε και των Σεβρών, αν είναι, αν και θα ‘χει πάλι αντιρρήσεις). Ακούς τον άλλο, τον ανεκδιήγητο της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας, που δε θυμάμαι τ’ όνομά του, να λέει “θα έρθω το 2019 να σας τα πάω όλα”. Και μετά ακούς τον δικό μας, τον ατρόμητο ΟΥΚά, Αλεξιπτωτιστή, Βατραχάνθρωπο, Πεζοναύτη, Ζορρό, Τζον-Τζον (ανάλογα με...
Έπεσε προχθές το μάτι μου σε μία έκθεση του Μουσείου Μπενάκη, αφιερωμένη, στον Ανρί ντε Τουλούζ Λωτρέκ (1864-1901), στον μεγάλο αυτόν γάλλο ζωγράφο, που μεγαλούργησε στα τέλη του 19ου αι. στην Πόλη του Φωτός, το Παρίσι. Έναν ζωγράφο που αποτύπωσε τις νύχτες στη Μονμάρτρη (η “Μονμάρτη” είναι ελληνική παραφθορά) καλύτερα από κάθε άλλον, έναν ζωγράφο που με τη χρωµατιστή του παλέτα αποτύπωνε αφαιρετικά τον ανεµόµυλο του «Μουλέν Ρουζ», μεταδίδοντας στα έργα του το άρωμα και...
Σήμερα, καθώς έβγαζα τα εισιτήρια των Χριστουγέννων, για να πάω αεροπορικώς στους δικούς μου, σκεφτόμουν με τι αεροπλάνο άραγε θα πετάμε εκείνη τη μέρα. Πάντα το κάνω τις στιγμές που κλείνω εισιτήρια, ύστερα από μια περίεργη εμπειρία λίγα χρόνια πριν μ’ ένα ελικοφόρο. Και τότε μου ήρθε για μια ακόμα φορά η απάντηση που έδινα μικρός στην ερώτηση «τι θα γίνεις, όταν μεγαλώσεις». «Πιλότος», απαντούσα και το πίστευα, χωρίς να γνωρίζω ότι τις περισσότερες φορές...
Ήταν Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 1973. Ήμουν 1 έτους και κάτι ψιλών. Τα δίδυμα αδέλφια μου μόνο κάτι ψιλών. Ο πατέρας μου δεν είχε plasma 32’ τηλεόραση ούτε Internet ούτε Facebook, αλλά εκεί στην ασφάλεια της επαρχιακής πόλης, που ζούσαμε, άκουγε τον απόηχο του παλμού της πρωτεύουσας. Το «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία» δονούσε την ατμόσφαιρα εκείνο τον καιρό του’73 και η ηχώ του άρχισε να φτάνει παντού. Για τη μάνα μου, βέβαια, ούτε λόγος. Που ν’ ακούσει...
Λίγες μέρες πριν, στις 11/11, ήταν η επέτειος απ’ τη λήξη του Α’ παγκοσμίου πολέμου, του “Μεγάλου” πολέμου, όπως τον έλεγαν τότε, γιατί δεν γνώριζαν φυσικά τον Β’. Ήταν ο πρώτος πόλεμος που διεξήχθη σε μαζική κλίμακα και πήραν μέρος χώρες απ’ όλον τον πλανήτη. Σκέφτηκα, λοιπόν, να δούμε δυο πράγματα γι αυτήν την τόσο μαύρη ιστορία του Ανθρώπου, μια ιστορία που όταν έγινε ταμείο, μέτρησε περίπου 10 εκατομμύρια νεκρούς, ενώ οι τραυματίες, οι ακρωτηριασμένοι...
Άκου, Θάνο… Εντάξει, είναι μεγάλη η ατυχία που σε βρήκε, να περάσεις απ’ το λάθος σημείο τη λάθος στιγμή. Ήταν και άδικο, ταυτόχρονα, να σκοτωθείς στα 20 σου χρόνια, επειδή κάποιοι “ιδεολόγοι” αποφάσισαν να σκοτώσουν εν ψυχρώ, προκειμένου να περάσουν τα πιστεύω τους. Σήμερα ίσως ήσουν παντρεμένος, ίσως είχες παιδιά, ίσως είχες μια δουλειά και μια γυναίκα που θα αγαπούσες. Αλλά δεν πρόλαβες. Μάλλον, δε σε άφησαν… Δε σε άφησαν να χαρείς τα νιάτα σου,...
Όταν αφήνεις καλό μπουρμπουάρ, τότε γίνεσαι φίλος του μπάρμαν. Κι όταν είσαι φίλος του μπάρμαν, μαθαίνεις -συνήθως χωρίς να το θες- πολλές ιστορίες πολλών ανθρώπων. Και κάπως έτσι έγινε ένα σχετικά ζεστό φθινοπωρινό βράδυ, όπως είναι όλα τα βράδια του Οκτώβρη στη Ρόδο, όπου τα απόνερα του καλοκαιριού πλημμυρίζουν τις αισθήσεις κάθε φορά που θα αντιμετωπίσεις τη νύχτα στην παλιά πόλη της. Σ’ ένα μπαρ, δίπλα σε ελληνιστικά απομεινάρια, τα ίδια εδώ και εκατοντάδες χρόνια,...
Έπεσε στα χέρια μου πρόσφατα η διατριβή του Επίκτητου (50 μ. Χ. – 138 μ. Χ.) “Περί ελευθερίας”, ένα έργο με το οποίο εισάγεται στην παγκόσμια Φιλοσοφία η έννοια της εσωτερικής ελευθερίας, έννοια ιδιαίτερα ανατρεπτική για τα δεδομένα της αυτοκρατορικής Ρώμης του 1ου και 2ου μ. Χ. αιώνα. Σε μια εποχή όπου η υπόσταση του ανθρώπου ήταν πλήρως υποταγμένη στο Νόμο της Ρώμης, όπου το Δίκαιο ως εφαρμοσμένη έννοια ήταν συνυφασμένη με τα συμφέροντα της...
Απ’ τη μια, ήταν ο Einar Wegener, ένας Δανός ζωγράφος, σταθερός και αξιόπιστος άνδρας. Απ’ την άλλη, η Lili Elbe, “συνεσταλμένη κοπέλα, χωρίς ιδιαίτερα καλλιτεχνικά ενδιαφέροντα, που δίσταζε και να μιλήσει μπροστά στους άνδρες”. Τι κοινό είχαν; Το ίδιο κορμί… Και οι δύο συνυπήρχαν στο ίδιο σώμα, αυτό του άνδρα. Ο Wegener, παντρεμένος με την Gerda, σταδιακά ένιωθε τη γυναικεία του φύση να φουντώνει. Η Lili γινόταν πολύ ισχυρή μέσα του, σε βαθμό που ο...
Σήμερα θα ήθελα να γράψω δυο πράγματα για μια μεγάλη ντίβα του σινεμά, μια ντίβα που τη θυμήθηκα τυχαία, κατά την επίσκεψη πριν λίγες μέρες του Γάλλου προέδρου Μακρόν στην πρωτεύουσα.. Ξέρετε, εκείνες τις μέρες που οι Αθηναίοι εξασκούσαν τα «γαλλικά» τους για άλλη μια φορά και βλαστημούσαν την ώρα και τη στιγμή που γεννήθηκαν Αθηναίοι ή πήγαν να μετοικήσουν στο κλεινόν άστυ. Δρόμοι κλειστοί, απαγόρευση κυκλοφορίας σε συγκεκριμένα σημεία και όλα αυτά τα «ωραία»...
“Κάθε πραγματικότης μού ήταν αποκρουστική”: θα μπορούσε κανείς να μιλά και να γράφει ώρες για τον Καρυωτάκη. Ίσως τον τραγικότερο των ποιητών μας. Ο Καρυωτάκης, εκτός απ’ το ότι είναι ο ίδιος μια τραγική φιγούρα, ανήκει και σε μια τραγική γενιά, σε μια τραγική δεκαετία, σε μια τραγική εποχή. Τι να πρωτοσκεφτεί κανείς..!! Έχει μόλις προηγηθεί η Μικρασιατική καταστροφή, ο βίαιος εκπατρισμός χιλιάδων συνανθρώπων του, έχουν συντριβεί όλα τα εθνικά όνειρα όλων των συμπατριωτών του....
Την αποκαλούσαν «το χρυσό κορίτσι της Αμερικής», ή «τέλεια Αμερικάνα», αν και ήταν από τη Σουηδία. Ήταν η Ίνγκριντ Μπέργκμαν, η μεγάλης ντίβα του παγκόσμιου κινηματογράφου, που πρωταγωνίστησε εκτός από το «Καζαμπλάνκα» και σ’ ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα του Χόλυγουντ, με φόντο τα ερείπια της διαλυμένης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο Ευρώπης. Δίπλα της σ’ αυτό το σκάνδαλο, ο εκπληκτικός ηγήτορας του ιταλικού νεορεαλισμού, ο Ρομπέρτο Ροσελίνι. Και η σχέση τους είχε έντονα τα...
-Τι περιμένουμε στον καναπέ συναθροισμένοι; -Είν’ το Survivor να παίξει στην TV σήμερα. -Γιατί μέσα στο σπίτι μια τέτοια απραξία; Τι κάθοντ’ οι έρμοι οι γονείς και δε μας ομιλούνε; -Γιατί ο Ντάνος κι ο Σπαλιάρας θα ‘ρθουν σήμερα. -Γιατί η μαμά δεν ξάπλωσε και κάθεται στου οίκου τη μεγάλη πολυθρόνα, ανήσυχη, φορώντας τις πυτζάμες; -Γιατί ο Ντάνος κι ο Σπαλιάρας θα φτάσουν σήμερα. Κι η μαμά περιμένει να δει το αγώνισμά τους. Μάλιστα επήρε...
Το σημερινό άρθρο αναφέρεται σε μια χορεία ανθρώπων της μουσικής με ένα κοινό χαρακτηριστικό, σ’ ένα club διάσημων προσωπικοτήτων, που είχαν τα πάντα –σ’ ό, τι επίγειο μπορεί κανείς να επιθυμήσει: χρήμα, δόξα, επιτυχία, καταξίωση- αλλά για κάποιο λόγο δεν μπόρεσαν να τα διαχειριστούν όλα αυτά. Αυτό που τους ενώνει είναι το ότι ανήκουν στο ίδιο club, στο club 27. Αλήθεια, πόσοι γνωρίζετε τι είναι το club 27…;; Και τι είναι αυτό το περιβόητο Club...
“It ‘s the final countdown”… Europe… Ποιος Έλληνας δεν το έχει συνδέσει με το θρίαμβό της Εθνικής ομάδας μπάσκετ το 1987;; Αλλά πριν απ’ αυτό… Ποιος απ’ τη γενιά μας (που τότε τελείωνε το Δημοτικό ή πήγαινε Γυμνάσιο/Λύκειο) δε θυμάται; “Όχι τρίποντο, όχι τρίποντο”, φώναζε με προφητικό παράπονο ο αείμνηστος Φίλιππος Συρίγος…!!! Aλλά ο Γιοβάισα δεν τον άκουγε και μας ισοφάρισε…!! 101-101… Και δωσ’ του ν’ αναλύει ο έμπειρος περί τα μπασκετικά σπίκερ τι έπρεπε...