Ήταν 30 του Μάρτη πριν αρκετά χρόνια. Πρωί. Παγωνιά και αγιάζι πλάκωνε τη διάθεση των μελλοθάνατων και το καμιόνι που τους μετέφερε, είχε ξεκινήσει για να τους πάει -ως άλλη βάρκα- στην Αχερουσία τους. “-Που πάμε, Νίκο? -Βόλτα, για καθαρό αέρα”.Και το καμιόνι συνέχισε την πορεία του. Αργά, γιατί ο δρόμος γλυστρούσε. Γρήγορα, όμως, για τον Νίκο και τους υπόλοιπους πίσω, που ανέπνεαν ήδη το μύθο τους, εκείνο το παγωμένο πρωινό. Το καμιόνι σταμάτησε. Οι...

Η ράτσα μας έχει πλούτο.Θέλουμε δε θέλουμε, θέλουνε δε θέλουνε, κουβαλάμε στις φλέβες μας το “μολών λαβέ” και το “ή ταν ή επί τας” των Σπαρτιατών.Κουβαλάμε το σπαθί του Φιλίππου και του γιου του, τους Ακρίτες και τον Διγενή στα μαρμαρένια αλώνια. Κουβαλάμε τον Χάρο που τον νίκησε. Κουβαλάμε στις φλέβες μας τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά, τις βρισιές του Καραϊσκάκη, το “εγώ” και το “εμείς” του Μακρυγιάννη, τον “Θούριο” του Ρήγα, την πένα του Κοραή. Κουβαλάμε...