ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΣΤΗ ΜΑΓΙΟΡΚΑ*

Αφού πέρασε από ελάχιστο training και δούλεψε λίγες μέρες, έπεσε απότομα σε βαθιά νερά. Η δική της Γερμανίδα προϊστάμενη πήρε άδεια και ο διευθυντής του ξενοδοχείου έδωσε άδεια στον εαυτό του, οπότε η άπειρη Ελληνίδα βρέθηκε «διευθύντρια» κι άρχισε ήδη να δίνει λύσεις πριν αρχίσουν οι ασκούμενοί της να τα «παίζουν» και να πανικοβάλλονται…

Μια δίγλωσση (ελληνογερμανίδα) νεαρή Αθηναία με σπουδές Ιστορίας και Αρχαιολογίας και ισπανικό μεταπτυχιακό τίτλο, κατάφερε αυτό που ήθελε. Δηλαδή να βρει δουλειά στην Ισπανία στον τομέα του τουρισμού. Αν και με ελάχιστη σχετική εμπειρία, προσλήφθηκε πριν ένα μήνα σαν front desk manager σε πολυτελές ξενοδοχείο στην πρωτεύουσα της Μαγιόρκας, που είναι νησί του αυτόνομου ισπανικού νησιώτικου συμπλέγματος των Βαλεαρίδων. Προΐσταται «ασκουμένων», δηλαδή φοιτητών τουριστικών επαγγελμάτων διαφόρων ευρωπαϊκών Σχολών και εθνικοτήτων. Υποθέτω ότι αυτή η μορφή άσκησης φοιτητών Τουρισμού είναι ανάλογος θεσμός με τα voucher τουριστικών Σχολών και ΟΑΕΔ, που αν έχω καταλάβει, γίνεται και στην Ελλάδα.

Αφού πέρασε από ελάχιστο training και δούλεψε λίγες μέρες, έπεσε απότομα σε βαθιά νερά. Η δική της Γερμανίδα προϊστάμενη πήρε άδεια και ο διευθυντής του ξενοδοχείου έδωσε άδεια στον εαυτό του, οπότε η άπειρη Ελληνίδα βρέθηκε «διευθύντρια» κι άρχισε ήδη να δίνει λύσεις πριν αρχίσουν οι ασκούμενοί της να τα «παίζουν» και να πανικοβάλλονται… Μόλις άρχισε να μαθαίνει την δουλειά, επέστρεψαν τα αφεντικά και της έδωσαν… υποχρεωτική δεκαήμερη άδεια, προφανώς για να μην τη ζητήσει η ίδια μεσούσης της σαιζόν.

Η Ελληνίδα μας άρχισε να περπατάει, να περπατάει πολύ. Να περπατάει για να βρει διαμέρισμα να μείνει, αφού τα διαθέσιμα για το προσωπικό δωμάτια του ξενοδοχείου είναι λίγα κι αναμένονται νέοι ασκούμενοι. Πήγε σε όλα τα μεσιτικά γραφεία, ρωτούσε όποιον έβλεπε σε σούπερ μάρκετ, σε κρεοπωλεία, μανάβικα, εστιατόρια, μπάρζζ… Δύσκολη κατάσταση, ελάχιστα διαθέσιμα διαμερίσματα σε εξωφρενικές τιμές (900+), δύσπιστοι ιδιοκτήτες που προτιμούν να τα νοικιάζουν για 400/εβδομάδα σε τουρίστες. Το περπάτημα τελικά απέδωσε, διαμέρισμα βρέθηκε (700 €), αλλά έμεινε ένα κουσούρι.

Ο αστράγαλος πρήστηκε, πονούσε, κοκκίνισε. Πόδι ψηλά, πάγος κι η Ελληνίδα μας τηλεφωνεί Παρασκευή στο τοπικό Κέντρο Υγείας. Της κλείνουν ραντεβού για την Δευτέρα, στις 13:00. Την ίδια μέρα λήγει και η άδειά της κι έχει υπερεσία στη ρεσεψιόν στις 15:00. Προσεκτική η Ελληνίδα μας (είπαμε, είναι και Γερμανίδα) ενημερώνει τη Γερμανίδα προϊσταμένη της ότι, λόγω του προβλήματος με το πόδι και της επίσκεψης στο Κέντρο Υγείας, ίσως καθυστερήσει λίγο στην δουλειά, μήπως να της αλλάξουν βάρδια, μήπως…

– «Μα τι λες, έχεις πάρει 10 μέρες άδεια και ΤΩΡΑ που γυρνάς θες και να καθυστερήσεις;; Να πας αύριο (Σάββατο) στο γερμανικό Νοσοκομείο, είναι 93 Ευρώ, θα κανονίσω να σε δει απευθείας ορθοπεδικός, αλλά θα τα πάρεις πίσω από το ελληνικό Ταμείο σου», έφτυσε στα γερμανικά η Προϊσταμένη.

– «Μα δε ζήτησα εγώ άδεια, εσείς με το ζόρι μου την δώσατε. Κι όταν λείπατε οι δυο σας δούλευα και εκτός της υπηρεσίας μου για να μαθαίνω και για να λύνω προβλήματα των ασκουμένων που δεν ήξεραν τι έκαναν… και συγγνώμη που δεν κατάφερα να προγραμματίσω τον αστράγαλό μου… Και ποιο ελληνικό Ταμείο μου λέτε, δεν είμαι ασφαλισμένη στον μπαμπά μου, εσείς μου κρατάτε από τον μισθό μου κι είμαι ασφαλισμένη εδώ, στην Ισπανία! Και δε θέλω να πληρώσω 93 Ευρώ στο γερμανικό Νοσοκομείο για κάτι που είναι ιατρική υπηρεσία και πληρώνω εισφορές! Και στο κάτω-κάτω της γραφής, μπορεί να μου γράψει ο Ισπανός γιατρός 10 μέρες «αναρρωτική», πράγμα που δε θέλω να γίνει, και σεις μου λέτε για κάποια πιθανή μικροκαθυστέρηση που ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΘΕΛΩ;;;!».

Η Γερμανίδα μας προϊσταμένη «μαλάκωσε» κάπως, θα κατάλαβε ότι είπε και μερικές βλακείες, ψέλλισε κάτι «…ντάξει, είμαι λίγο πιεσμένη με τη δουλειά, εγώ θα σου κλείσω ραντεβού αύριο Σάββατο απευθείας με Γερμανό ορθοπεδικό στο Νοσοκομείο [Σ.Σ. στο Κέντρο Υγείας πρώτα θα την έβλεπε ο «γενικός γιατρός»] και θα πληρώσω εγώ, μου τα δίνεις μετά, αρκεί την Δευτέρα να είσαι εδώ στις 3». Η Ελληνίδα μας, βουρκωμένη και δικαίως πληγωμένη, κούνησε καταφατικά το κεφάλι της, τι να κάνει…

Ας κάνουμε μια παρένθεση: Η Μαγιόρκα «γερμανοκρατείται». Υπάρχει γερμανικό νοσοκομείο (που έκοψε στην Ελληνίδα μας απόδειξη στα γερμανικά), γερμανικά κομμωτήρια, φούρνοι, εστιατόρια, μπάρζ. Άλλωστε, σημαντικός λόγος για την πρόσληψη της Ελληνίδας μας ασφαλώς θα ήταν ότι, πλην αγγλικών που γνωρίζει πολύ καλά, τα γερμανικά είναι δεύτερη μητρική της γλώσσα. Τώρα, γιατί ο Γερμανός θα αφήσει την βολή του στο Τάδεbach και θα πάει στην Μαγιόρκα για να μιλάει γερμανικά, να πίνει γερμανική μπύρα, η κυρία του να σάξει την κεφάλα της σε γερμανικό κομμωτήριο και το βράδυ να πάνε σε γερμανική Kneipe για να γευθούν σνίτσελ με Knödel και Sauerkraut, είναι θέμα που δεν μπορεί να θιγεί εδώ.

Πίσω στην ιστορία μας πάλι, η Ελληνίδα μας ξαναεπικοινώνησε το Σάββατο με το ισπανικό κέντρο Υγείας και ρώτησε μήπως θα μπορούσε, λόγω της δουλειάς της, να έρθει αυθημερόν και όχι την Δευτέρα…

– «Α, όχι, τα σαββατοκύριακα δεχόμαστε μόνο επείγοντα»

– «Μα…είναι επείγον, χτες πρήστηκε ο αστράγαλος!»

– «Ε ναι, αλλά τα σαββατοκύριακα στα επείγοντα δεν έχουμε ορθοπεδικό, ούτε ακτινογραφίες»

Εντάξει, στην Ισπανία, στο πλέον τουριστικό μέρος, φίσκα από κατοίκους και τουρίστες «κάποιας» ηλικίας και που «ο γέρων είτε από πέσιμο θα πάει, είτε από …», δεν έχουν ακτινογραφίες και ορθοπεδικούς «οι τεμπέληδες» τα Σαββατοκύριακα… Ελπίζω τουλάχιστον να είναι ανοιχτά τα μαγαζιά τις Κυριακές, όπως άλλωστε ανέκαθεν σε όλους τους ελληνικούς τουριστικούς προορισμούς.

Κατορθώνει όμως η Ελληνίδα μας να αλλάξει το ραντεβού της Δευτέρας στο Κέντρο Υγείας από 1 μ.μ. σε 12, οπότε πιθανότατα δεν θα αργήσει στη δουλειά της. Και μια και δυό, αφού ήδη είχε δεχθεί την πρόταση της Γερμανίδας της, κινάει για την POLICLINICA ALEMANA. Εκεί την παραπέμπουν σε «γενικό γιατρό» και όχι σε ορθοπεδικό, όπως είχε πει η Γερμανίδα της ότι θα κανόνιζε.

– «Μα, η κ. B. μου κανόνισε ραντεβού με ορθοπεδικό, κι ακούστε… δε χρειάζεται ακτινογραφία, δεν έχω σπάσει τίποτε ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ 93 ΕΥΡΩ!!!»

– «Ναι, εντάξει, δεν υπάρχει τώρα ορθοπεδικός, θα σας δει η γενική γιατρός, είναι πολύ καλή, να το κάνουμε 52 ευρώ».

– «ΟΧΙ».

– «37 Ευρώ…;».

– «ΟΧΙ. Πού είναι η γιατρός; Δεν έχω χρόνο!»

Τελικώς, η καλή Γερμανίδα γιατρός εξέτασε το ποδαράκι της Ελληνίδας μας και της είπε ότι όλα είναι καλά, να συνεχίσει αυτό που έκανε από μόνη της ως τώρα, δηλαδή ξάπλα με το πόδι ψηλά, πάγο αν πονέσει και θα γιάνει. Η απόδειξη της POLICLINICA ALEMANA γράφει verletzungsbezogene medizinische Beratung 21,42€” (παροχή ιατρικών συμβουλών για τραύμα 21,42 ευρώ).

…Δεν υπάρχει χρηστικό πολιτικο-ηθικό δίδαγμα, η ιστοριούλα μας ελπίζει να σας προκάλεσε σκεπτικό χαμογελάκι.


* Στη Δάφνη Θέμελη

 

 

 

 

ΚΟΣΜΑΣ ΑΝΤ. ΘΕΜΕΛΗΣ
Ο Κοσμάς είναι Δικηγόρος με σπουδές στην Αθήνα και τη Γερμανία.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ